Tagarchief: Voleindingszondag

Er is een dag (Opwekking 585)

http://www.raadvankerken.nl/fman/3167.jpgDe bomen voor het huis hebben hun blad verloren. De herfst is volop bezig. De lucht wordt kouder. De sloten geven de witte wiev’n ruimte over de ommelanden en weilanden te flaneren. Terwijl de natuur van kleur verschiet, gebeurt iets dergelijks ook in de kerk. De Voleindingszondagen zijn inmiddels achter de rug. De laatste zondag van november hebben we stil gestaan bij mensen die ons ontvallen zijn, in de gemeente, in de privé-sfeer. Een mooi moment dat een ieder de gelegenheid krijgt een licht te ontsteken aan de Paaskaars.  Met al die lichtjes van kaarsjes werd het Licht vermenigvuldigd en was de warmte voelbaar.

De week tussen Eeuwigheidszondag en Advent is als een scharnier voor mij. Vanuit het herdenken en het loslaten verkleurt de horizon naar verwachting, naar uitzien, naar zoeken naar Gods Aanwezigheid in een mens in een kribbe. Hij is niet zomaar mens geworden, als een attribuut in een kerststal omdat dat zo leuk staat. Hij wijst ons op God te midden van alle onverschilligheid, alle scheefgroei, alle pijn, alle hypocrisie en mooipraterij, alle hardhorendheid – hoor ik zijn Stem nog?

Deze week heb ik regelmatig het lied “Er is een dag” (Opwekking, lied 585) geluisterd waarin dat scharnier van Voleinding naar Advent wordt verwoord en verklankt.
Hier een opname Lees verder Er is een dag (Opwekking 585)

De eerste 500 jaar ga ik vissen

De herfst begint nu echt door te breken. De ongekende temperaturen de eerste dagen van november gaan nu richting normale, koude waarden. De nacht snoept meer en meer tijd van de dag. Bepaalde bomen die het langste hun bladeren hebben vastgehouden, laten ze nu ook los. Alles wordt kaal. De geur van de herfst is typisch. Op Twitter zegt iemand, kort en bondig: “Herfst. Depri.” Juist in deze tijd waar de natuur voor een deel lijkt te sterven en tegelijk iets van de belofte houdt om weer tot leven te komen, herinneren mensen in de diverse kerken en -genootschappen dierbaren, vrienden, bekenden, gemeenteleden die hun zijn voorgegaan in de dood.

 Lezen uit de Bijbel: 1 Timoteüs 6, vers 11b t/m 16

De rooms-katholieken herdenken o.a. met het aansteken van een kaarsje hun dierbare op 2 november, Allerzielen. De achterliggende gedachte bij Allerzielen is dat de overledene door het gebed een extra zetje in de rug krijgt richting hereniging met God, of zoals ik lees op de website van de omroep RKK: “eeuwig gelukkig zijn bij God”. Bij ons morgen, zondag 20 november, vieren we Eeuwigheidszondag, de laatste zondag van het kerkelijk jaar. We noemen de namen van gemeenteleden die zijn overleden in het jaar en met hen allen die recent of langer geleden zijn gestorven. Lees verder De eerste 500 jaar ga ik vissen