Paaslach

Vanmorgen bij het Paasontbijt dat de diaconie van de Protestantse Gemeente Zunderdorp had georganiseerd, heb ik de Paaslach, de risus paschalis, willen oproepen met een grap. De oorsprong van de Paaslach ligt, kort gezegd, in de Middeleeuwen. Monniken zochten een manier om ‘bevrijd’ te worden van de intensieve vastenperiode en voorbereidingen op het Paasfeest. Als ventielfunctie en om de sfeer in de kerk letterlijk te verlichten, vertelden de monniken tijdens de kerkdienst een goede mop die past bij Pasen. De traditie van de Paaslach nam een grote vlucht tot echter de kerkleiding ervoor koos om de Paaslach ‘af te schaffen’, want de kwaliteit van de moppen ging hard achteruit.

Omdat we in Zunderdorp een ingetogen en stemmige Stille Week achter de rug hebben met vieringen op Witte Donderdag, Goede Vrijdag en Stille Zaterdag, wilde ik zoeken naar een bevrijdende lach. Voordat het Paasontbijt werd genoten heb ik onderstaande mop verteld: Lees verder >>>>