Tagarchief: Fris

Hoe houd je je geloof fris?

Je kent ze wel, uitdrukkingen met het woord fris erin: een “frisse start”, “met frisse moed”,  “fris en fruitig”. “Fris” slaat op een frisdrank of wordt gebruikt om iets of iemand aan te duiden in de trant van nieuw, onbevangen, luchtig of hygiënisch. Natuurlijk kan fris slaan op gevoelstemperatuur, zeker nu de dagen wat kouder worden.

We hebben inmiddels een frisse start van het kerkelijk jaar achter de rug, begonnen met Advent begin december vooruitlopend naar het Kerstfeest: Jezus Christus, het Licht voor de wereld, is ons geschonken, omdat God jou en mij liefheeft.
Trouwens, mij is opgevallen dat het verlangen naar licht dit jaar heel vroeg is begonnen in onze stad. Tot mijn verbazing zag ik reeds eind oktober een kerstboom in een automaterialenshop. De verkoper zei het op z’n Rotterdams: 

“Ik ben die corona zo zat! Gewoon wat gezelligs in mijn winkel, dat wil ik.”

Op een groot woonkamerraam in de wijk zie ik kleurige engeltjes geplakt met de vleugels wijd. De tuincentra en kerstwinkels hadden zich op voorbereid op een zeer goed jaar wat betreft kerstverkopen, alleen de harde lockdown deed geen goed. Nu is het zo voelbaar: de mens snakt naar verbondenheid, gezelligheid, licht in de duisternis.

Fris 2021

Het jaar 2020 verspringt naar een fris nieuw jaar, 2021. We laten een veelbewogen, raar corona-jaar achter ons, niet alleen voor ons leven en voor onze samenleving, ook voor ons als Alexanderkerk-gemeente. Wat zal het nieuwe jaar voor ons als gemeente brengen? Ik hoop van harte dat we de schouders zetten onder een frisse manier van kerk-zijn, waar inspiratie, energie, geloof en vriendschap voeding vinden in God als Bron van alle leven.

Voorzijde boek “Hoe houd je het geloof fris?”

 

Fris boekje

Ik ga nog een stapje verder wat betreft het woord “fris”. Lees verder Hoe houd je je geloof fris?

Lauw

Jezus aan de deurOngemerkt de deur uitgewerkt. Dat mag wel gezegd worden van de gemeente van Jezus Christus daar in Laodicea (Openbaring 3, vers 14 t/m 22). Jezus is beetje bij beetje ongemerkt de deur uitgewerkt. De gemeente ging al luchtiger en vluchtiger met Hem om. Nu staat Hij staat daar bij de deur van de gemeente, de straatkant welteverstaan: “Zie, Ik sta aan de deur en klop aan”. Waarom loopt Hij niet verder?

In het jaar 90 van onze jaartelling was Laodicea een welvarende stad waar alles een prijskaartje had. Er waren diverse banken, een geziene textielindustrie en een hogeschool waar dokters werden opgeleid. Je zag over de straten de handelaren en colporteurs al kloppend langs de deuren gaan: “Ik heb van alles voor je. Onze keuze is reuze!” U kunt zich voorstellen dat er een lekkere, gezonde blos was te zien op de wangen van Laodicea door alle bedrijvigheid en economische impulsen. Lees verder Lauw