Tagarchief: Erik Borgman

De kerk heeft ’t!

In 2018 werd ik als predikant bevestigd aan de Protestantse Gemeente Alexanderkerk in Rotterdam. Eén van de eerste stappen die ik zette was met de gemeente samen nadenken over kerk-zijn. Dat deed ik onder andere met een serie preken getiteld “De kerk heeft t’!” Want wát heeft de kerk eigenlijk? De rijkdom van geloof en zingeving, van gebed, van zingeving, van de vraag naar God en dergelijke heeft van alles opgeroepen.
Toen kwam Covid19, maart 2020. Alles dat begon te bloeien en een weg naar boven zag. werd plotsklaps een halt toegeroepen. Kerk-zijn krijgt een andere kleur, omdat het kerkgebouw fysiek gesloten moest worden . Daarbij werd razendsnel overgeschakeld naar online presentie. Kerkdiensten werden (en worden) gestreamd via YouTube en Kerkomroep, vergaderingen en groepswerk gingen via Zoom of Teams of Meet.

Pinksterdienst in de Alexanderkerk, Rotterdam, 2019

Welke plaats heeft de kerk in onze tijd en cultuur?

Was het ongemerkt? Of viel het toch op? De aard van kerk-zijn veranderde dus. Bij heropening van het kerkgebouw na twee jaar lockdowns en zeer beperkte kerkgang zien we lagere bezoekersaantallen en is het (nog) lastiger om vrijwilligers te vinden. Dat vraagt fundamentele bezinning.

Een van de bronnen voor deze bezinning is de cursus “Terug naar de kerk?” die ik gevolgd heb in het kader van de Permanente Educatie. De thematiek draait om de vraag wat de kerk is (wil zijn) en welke plaats zij heeft in onze tijd en cultuur, met name waar het gaat om authentiek individualisme en secularisatie (ontkerkelijking) en hoe wij als gemeente ons daarmee kunnen verhouden.

Lees verder De kerk heeft ’t!

(Corona)Kunst en de Pottenbakker

“Het christelijk geloof vangt in wat de aandacht niet waard gevonden wordt signalen op van een verborgen en ongekende schoonheid, goedheid en waarheid en wendt zich daarnaartoe”,

aldus theoloog en hoogleraar Erik Borgman in zijn kersverse boek Alle dingen nieuw, p.11-12. Er valt genoeg te zeggen en geestelijk te smullen over wat hij beschrijft waar het gaat om het christendom. Zou ik in bovenstaand citaat “christelijk geloof” kunnen vervangen door het woord “kunst”, dan had het voor mij net zo evident geweest: kunst vangt signalen op van schoonheid, goedheid en waarheid die (nog) verborgen en ongekend zijn.

Ongevraagd (I) – Armando

Even verder op in het boek citeert Borgman de in 2018 overleden kunstenaar Armando:

“Kunstenaars brengen producten voort waaraan vooreerst niemand behoefte heeft”

Ofwel: kunst heeft een ongevraagd karakter. Kunst moet in de visie van Armando “even ongenaakbaar zijn als de rest van de werkelijkheid” (p.25)

Van Goghs oor

Spannend om te lezen, daar ik zelf liefhebber ben van kunst, vooral schilderkunst en muziek. Lees verder (Corona)Kunst en de Pottenbakker