De eerste 500 jaar ga ik vissen

De herfst begint nu echt door te breken. De ongekende temperaturen de eerste dagen van november gaan nu richting normale, koude waarden. De nacht snoept meer en meer tijd van de dag. Bepaalde bomen die het langste hun bladeren hebben vastgehouden, laten ze nu ook los. Alles wordt kaal. De geur van de herfst is typisch. Op Twitter zegt iemand, kort en bondig: “Herfst. Depri.” Juist in deze tijd waar de natuur voor een deel lijkt te sterven en tegelijk iets van de belofte houdt om weer tot leven te komen, herinneren mensen in de diverse kerken en -genootschappen dierbaren, vrienden, bekenden, gemeenteleden die hun zijn voorgegaan in de dood.

 Lezen uit de Bijbel: 1 Timoteüs 6, vers 11b t/m 16

De rooms-katholieken herdenken o.a. met het aansteken van een kaarsje hun dierbare op 2 november, Allerzielen. De achterliggende gedachte bij Allerzielen is dat de overledene door het gebed een extra zetje in de rug krijgt richting hereniging met God, of zoals ik lees op de website van de omroep RKK: “eeuwig gelukkig zijn bij God”. Bij ons morgen, zondag 20 november, vieren we Eeuwigheidszondag, de laatste zondag van het kerkelijk jaar. We noemen de namen van gemeenteleden die zijn overleden in het jaar en met hen allen die recent of langer geleden zijn gestorven. Lees verder >>>>