Tagarchief: Blog

Wat betekent het om te leven?

Hoelang uw verblijf op deze kleine planeet ook mag duren en wat u ook mag overkomen, het belangrijkste is dat u van tijd tot tijd de heerlijke streling van het leven voelt.”

Ik voelde het kippenvel op mijn armen komen, toen ik deze woorden las. Ik kom ze tegen als citaat uit het boek Leven in volheid. Een christelijke verbeelding van Timothy Radcliffe (2021). Daarin staat hij uitgebreid stil bij de vraag: “Wat betekent het om te leven?” De van christelijke origine Dominicaanse auteur zegt, dat het christelijk geloof vrijwel geheel om déze vraag draait. Hij verwijst naar Jezus Christus die zegt in Johannes 10, vers 10:

“Ik ben gekomen om hun het leven te geven in al zijn volheid.” (NBV21)

De heerlijke streling van het leven – wat kan ik mij daarbij voorstellen? Heb jij lezer er een beeld bij? Of een ervaring?

Streling

Radcliffe vertelt over de oorsprong van het citaat. Dat komt van een oorlogscorrespondente die een bochtig leven leidt vol schoonheid, goedheid, absurde en pijnlijke wendingen, lachen en huilen. Uiteindelijk wordt ze ziek. Ze stelt zichzelf de vraag of ze er niet zelf een einde aan zal maken. Ze wordt aan het denken gezet door de woorden van de heerlijke streling van het leven.  Wat is die streling dan?

Lees verder Wat betekent het om te leven?

Kijken onder de motorkap

Het is alweer even geleden. Ik reed in mijn Cadillac STS op de snelweg terug naar huis na een kerkdienst in den lande. Ineens viel alles uit onder de motorkap: de motor stopte ermee, alle lichten die normaal branden in de auto en daarbuiten doofden uit; alles ging op zwart. In een vlaag van verstandsverlichting zette ik de automaat in “vrij” zodat de auto kon blijven rollen.
Ik kon de auto zo goed en zo kwaad manoeuvreren richting de vluchtstrook. Het was gelukkig niet erg druk op de weg. Na eenmaal de bolide geparkeerd te hebben én een paar keer diep ademhalen besefte ik: ik heb geluk gehad, een engeltje op mijn schouder. Naast de opluchting voelde ik irritatie en verzuchtte: “Hoe kan dat nou?!”

Ziekenhuis

Zo voelde het voor mij ook half september vorig jaar. De Startzondagdienst was geweest in onze Alexanderkerk. Het seizoen 2021-2022 was officieel geopend met energie en vreugde, zo merkte ik ook bij de gemeenteleden die erbij waren. Te midden van alle coronamaatregelen wilden we als gemeente graag aan de slag. Daags na de opening moest ik naar het ziekenhuis voor een dubbele liesbreukoperatie.

Lange_Land_Ziekenhuis Zoetermeer (foto S.J. de Waard via Wikipedia)

De verwachting was een week of wat rust houden en dan weer wat gaan doen. De nasleep van de narcose bleek heftiger dan eerst gedacht. Ik bleef maar moe. Zo stond ineens mijn wagen van werken in de Alexanderkerk, in dit stukje van Gods grote Wijngaard, stil.  “Hoe kan dat nou?! Ik ben toch verder gezond?”

Kortsluiting

Lees verder Kijken onder de motorkap

Don’t look up!

Eerst maar dit gebed uit een recente film:

Dearest Father and Almighty Creator,
We ask for your grace tonight despite our pride.
your forgiveness despite our doubt.
Most of all Lord, we ask for your love to soothe us
through these dark times.
May we face whatever is to come in your divine will,
with courage and open hearts of acceptance.
Amen.

In eigen vertaling:

Geliefde Vader en Almachtige Schepper,
we vragen vanavond om uw genade, ondanks onze trots,
om uw vergeving, ondanks onze twijfel.
Vooral, Heer, vragen we U om uw Liefde
ons te troosten in deze donkere tijden.
Mogen we tegemoet zien wat zal komen door uw heilige wil
met moed en open harten van acceptatie,
amen.

De scène waar deze woorden worden uitgesproken:

Na deze woorden die het hart raken worden de verwoestende gevolgen zichtbaar als een kolossale meteoriet de aarde raakt. Deze scene waar een jonge skater bidt in deze ruim twee uur durende Netflix-filmhit Don’t look up is voor mij één van de mooiste.

Lees verder Don’t look up!

Maand van de Bijbel 2022

Zoek de verschillen:

Oud (NBV2004) en Nieuw (NBV2021) naast elkaar
De eerste bladzijden van het boek Openbaring NBV04 en NBV21

Je ziet twee van mijn Bijbels de ene is ruim 17 jaar oud en de andere een paar maanden. Het intensieve gebruik van lezen en studeren zie je terug in het Boek links – het woord stukgelezen is op zijn plaats-, het rechts gelegen boekwerk heeft een (nog) maagdelijke voorzijde en het papier is gereed om aangepakt te worden, om de stukken ervan af te lezen.

Thuis en buiten

De rode variant heeft voornamelijk op mijn studeerkamer op mijn bureau gelegen én op talloze tafels in de kerk tijdens bijbelstudiegroepen, openingen van vergaderingen, werkbesprekingen. En bij mensen thuis om rouwdiensten voor te bereiden of een doopdienst of een huwelijksceremonie of om gewoon uit te lezen tijdens of na afloop van een pastoraal gesprek. De witte heeft alleen nog maar op het bureau van mijn studeerkamer gelegen. Hij is nog niet buiten geweest.

Lees verder Maand van de Bijbel 2022

Een glaasje water

Voor Stichting Grote Witte Tent (GWT) heb ik een vlog gemaakt getiteld “Een glaasje water”; een overweging voor de zondagmorgen.  Normaliter houdt deze stichting goed bezochte kerkdiensten in een grote witte tent in het Luxemburgse Dillingen voor toeristen. Vanwege corona en de maatregelen van de overheid hebben de vrijwilligers vooral online hun geweldige best gedaan om het werk van de tent voor jong en oud door te laten gaan.

Zelf ben ik regelmatig voorganger geweest in de GWT in Dillingen. Heerlijk om er te zijn. De kerk/tentgangers komen uit verschillende kerkgenootschappen, van Gereformeerde Gemeente tot remonstrants. Oecumene in optima forma.

In het filmpje vertel ik over een glas water; in deze periode van bijzondere warm weer extra lekker. Ben is helemaal verrukt van het frisse water. Hij bedankt de beker en dan gebeurt er iets wonderlijks: de beker praat terug en een mooie tocht van dankzegging begint. Als Bijbellezing heb ik Genesis 1, vers 1 t/m 4 als uitgangspunt. Luistermaar 🙂

Robert-Jan van Amstel, 16 augustus 2020

Uitgelichte afbeelding in de header: “Glas Water”, gedeelte van de foto van Manki Kim via Unsplash.

Papegaaitje leef je nog…

Papegaai (www.ad.nl 14.10.2011)Vroeger had ik in mijn kindertijd buren met een papegaai. Mijn moeder verzorgde het dier als de buren hun vakantie vierden. Ze hadden mij en mijn broer gewaarschuwd: “Kom niet te dicht bij de papegaai. Hij heeft het niet zo op jongetjes en mannen.” Je raadt het al. Onbedwingbare nieuwsgierigheid was sterker dan gezond verstand. Mijn kans nam ik waar. Ik liep naar de papegaai. Mijn neus stak ik door de tralies heen. Ik trok zijn aandacht. En PATS, de papegaai zette zijn venijnige snavel in mijn neus. Een zeldzaam indringende pijnscheut. De pleister met daarop een dikke kus van mijn moeder, zoog zich vol met het rode levenssap.
Die papegaai leeft niet meer.
Wel een andere. Lees verder Papegaaitje leef je nog…

Togashoot (Predikantendag 2014)

Vandaag een enerverende en mooie dag geweest in de Nieuwe Kerk in Amsterdam: ruim 500 collegae verbonden aan en werkzaam in en voor de Protestantse Kerk in Nederland (PKN) ontmoeten elkaar. Dit alles ter gelegenheid van het 10jarig bestaan van de PKN, al viel het me wel op dat  nauwelijks aandacht is besteed aan dit jubileum. Hoe het ook zij, interessante sprekers, boeiend materiaal, bezinning en reflectie, een goede dag om op terug te kijken.
Een van de hoogtepunten (en voor sommigen een dieptepunt) was de befaamde en in diverse media besproken togashoot. N.B. Inmiddels gaan stemmen op om dit woord mee te laten doen met Van Dale’s Woord van het Jaar 2014.
Voorgangers werden door de organisatie van de Predikantendag gevraagd om in toga (met of zonder stola) bij het monument op de Dam in Amsterdam te poseren met z’n allen.  Het ludieke karakter van de togashoot was niet voor iedere dominee even duidelijk,  Lees verder Togashoot (Predikantendag 2014)