Tagarchief: bijbel

Het vuur vlamt een begin

God maakt steeds een nieuw begin. “Mozes!”, zo roept Hij uit een eenvoudig struikje (Exodus 3). Of, nu met Pinksteren: God begint in een huis in Jeruzalem met de Geest die binnen stormt en mensen in vuur en vlam zet (Handelingen 2).

Herder

Mozes, de ooit-eens-prins in Egypte, is aan het werk als herder; ofwel: hij bungelt aan de onderkant van de sociale ladder. Het voedsel is schaars voor de schapen. Steeds verder zoekt Mozes, in de woestijn. Hij nadert de diepste diepte van de dorre droge wereld. Hij is aan de rand van zijn bestaan gekomen. Weleens bij jezelf meegemaakt dat je aan de rand stond of staat van je leven?

Wachtkamer

De leerlingen in Jeruzalem zitten in een wachtkamer. 10 Dagen geleden, Hemelvaartsdag, is Jezus teruggegaan naar God in de hemel. Die wat vage belofte van hun Heer Jezus Christus over de Geest die komt als een kracht die begint in Jeruzalem en uiteindelijk de hele wereld, draagt weinig bij aan wat ze écht kunnen verwachten. Ze staan aan de rand van doorgaan of opgeven.

Lees verder Het vuur vlamt een begin

GeneReus

Rijdend op de Amsterdamse ringweg A10 langs de Zuidas valt mijn oog op een groot beeld dat in de buurt staat van het gerechtsgebouw. In de gauwigheid zie ik een naar voren gebogen figuur die blijkbaar iets op de grond ziet. Wat ik kon zien tijdens het autorijden, heeft me niet meer losgelaten. Tegelijk vroeg een andere gedachte mijn aandacht: als gelovige zag ik iets van God in dat beeld. Alsof Hij voorovergebogen staat om te luisteren naar wat Hem wordt toegefluisterd, alsof Hij aandachtig kijkt naar… Naar wat eigenlijk?

Love or Generosity (N. Eisenman) Het beeld staat prachtig in de maartse zon. (foto R.J. van Amstel, maart 2022)

Love or Generosity

Mede door de zonnige omstandigheden in de afgelopen maand maart ben ik vanuit Rotterdam naar de hoofdstad gereisd om het beeld van nabij te bekijken. Het bronzen-stalen-marmeren kunstwerk is gemaakt door de Frans-Amerikaanse kunstenaar Nicole Eisenman (*1965) en draagt als titel: “Love or Generosity”, vertaald: “Liefde of Vrijgevigheid”. Genereus zou ook goed woord kunnen zijn aangezien het beeld “reus”-achtig is, ruim 5 meter hoog.

Lees verder GeneReus

7 Kruiswoorden 7 Lichtpunten

Grote verzuchtingen, sterke mokerslagen, met stem verheven verstillingen, zo klinken de laatste kruiswoorden van Jezus Christus op Golgotha. Ik raak diep onder de indruk wat de Heer weet te zeggen in die krachtige uitingen uitmondend in het moment dat Jezus de Geest geeft. Dan is het inmiddels aardeduister (Lucas 23, vers 44 en 45) Het licht is gedoofd. Althans, dat dácht ik altijd.

Goede Vrijdag

Tijdens een kerkdienst op Goede Vrijdag waar ik als voorganger per kruiswoord steeds één van de zeven brandende kaarsen op de liturgische tafel uitblies, kwam ik tijdens het stiltemoment op een ander spoor. Tot dan toe beleefde ik de kruiswoorden als zevenstanden-dimmer waarmee ik het licht uiteindelijk helemaal uit zet. Echter, doet de Heer Jezus juist geen licht áán, net zoals zijn Vader en onze God “licht” roept waar de chaos en het ledige van de wereld, het tohoewabohoe, in een ander licht komen te staan?

Menora

Thuis ben ik verder gaan denken en ik kwam uit bij de zevenarmige kandelaar, de menora, zie o.a. Exodus 25, vers 31 t/m 40. Deze van massief goud gemaakte en rijk versierde kandelaar kreeg een plek eerst in de mobiele ontmoetingstent en later in de door koning Salomo gebouwde tempel in Jeruzalem. De lampen van de menora werden dag en nacht brandende gehouden, Leviticus 24, vers 4. De menora staat symbool voor Israël die het licht is voor alle volken (Jesaja 60, vers 3). In Spreuken 20, vers 27 lees ik, dat het licht van de Heer de geest van de mens verlicht, “het dringt door tot in zijn diepste gedachten” (NBV21)

Licht voor de wereld

Lees verder 7 Kruiswoorden 7 Lichtpunten

Pasen opent de deur

De moeder bidt tot op hoge leeftijd voor haar zoon. Hij gaat al jaren niet meer naar de kerk. Hij heeft het instituut en het bijbehorende geloof achter zich gelaten, zo had ze mij verteld. Ik kom in aanraking met hem, als zij is overleden. De uitvaart vanuit de kerk doet hij enkel voor zijn moeder.

“Liefst had ik er geen dominee bij gewild. Ik doe dit uit respect voor mijn moeder”,

zo zegt hij tegen me. Na de uitvaart van zijn moeder in de kerk waar ze altijd kwam, zie ik hem niet meer. Tot een half jaar na de begrafenis. Ik weet dat nog heel goed. Hij zit daar in de kerkzaal. Ik ben verbaasd. “Huh?”, frons ik lichtvoetig. Hij knipoogt terug.

Geraakt in het hart

Na afloop van de dienst spreek ik hem aan, als de kerk uitgaat: “Wat leuk dat je er bent!” “Ja”, zegt ie, “ik moest er zijn vanmorgen. De deur van de kerk staat open, als spiegel van de deur van mijn hart. Volgende week ben ik er weer.”
Inderdaad, hij is er weer. Hij was geraakt door een lied. Door één zin in mijn preek toen, de sfeer, door God. Zo is een gebed verhoord van een moeder die het niet meer mee kon maken.

Geopende deur

Lees verder Pasen opent de deur

Wat betekent het om te leven?

Hoelang uw verblijf op deze kleine planeet ook mag duren en wat u ook mag overkomen, het belangrijkste is dat u van tijd tot tijd de heerlijke streling van het leven voelt.”

Ik voelde het kippenvel op mijn armen komen, toen ik deze woorden las. Ik kom ze tegen als citaat uit het boek Leven in volheid. Een christelijke verbeelding van Timothy Radcliffe (2021). Daarin staat hij uitgebreid stil bij de vraag: “Wat betekent het om te leven?” De van christelijke origine Dominicaanse auteur zegt, dat het christelijk geloof vrijwel geheel om déze vraag draait. Hij verwijst naar Jezus Christus die zegt in Johannes 10, vers 10:

“Ik ben gekomen om hun het leven te geven in al zijn volheid.” (NBV21)

De heerlijke streling van het leven – wat kan ik mij daarbij voorstellen? Heb jij lezer er een beeld bij? Of een ervaring?

Streling

Radcliffe vertelt over de oorsprong van het citaat. Dat komt van een oorlogscorrespondente die een bochtig leven leidt vol schoonheid, goedheid, absurde en pijnlijke wendingen, lachen en huilen. Uiteindelijk wordt ze ziek. Ze stelt zichzelf de vraag of ze er niet zelf een einde aan zal maken. Ze wordt aan het denken gezet door de woorden van de heerlijke streling van het leven.  Wat is die streling dan?

Lees verder Wat betekent het om te leven?

Don’t look up!

Eerst maar dit gebed uit een recente film:

Dearest Father and Almighty Creator,
We ask for your grace tonight despite our pride.
your forgiveness despite our doubt.
Most of all Lord, we ask for your love to soothe us
through these dark times.
May we face whatever is to come in your divine will,
with courage and open hearts of acceptance.
Amen.

In eigen vertaling:

Geliefde Vader en Almachtige Schepper,
we vragen vanavond om uw genade, ondanks onze trots,
om uw vergeving, ondanks onze twijfel.
Vooral, Heer, vragen we U om uw Liefde
ons te troosten in deze donkere tijden.
Mogen we tegemoet zien wat zal komen door uw heilige wil
met moed en open harten van acceptatie,
amen.

De scène waar deze woorden worden uitgesproken:

Na deze woorden die het hart raken worden de verwoestende gevolgen zichtbaar als een kolossale meteoriet de aarde raakt. Deze scene waar een jonge skater bidt in deze ruim twee uur durende Netflix-filmhit Don’t look up is voor mij één van de mooiste.

Lees verder Don’t look up!

Maand van de Bijbel 2022

Zoek de verschillen:

Oud (NBV2004) en Nieuw (NBV2021) naast elkaar
De eerste bladzijden van het boek Openbaring NBV04 en NBV21

Je ziet twee van mijn Bijbels de ene is ruim 17 jaar oud en de andere een paar maanden. Het intensieve gebruik van lezen en studeren zie je terug in het Boek links – het woord stukgelezen is op zijn plaats-, het rechts gelegen boekwerk heeft een (nog) maagdelijke voorzijde en het papier is gereed om aangepakt te worden, om de stukken ervan af te lezen.

Thuis en buiten

De rode variant heeft voornamelijk op mijn studeerkamer op mijn bureau gelegen én op talloze tafels in de kerk tijdens bijbelstudiegroepen, openingen van vergaderingen, werkbesprekingen. En bij mensen thuis om rouwdiensten voor te bereiden of een doopdienst of een huwelijksceremonie of om gewoon uit te lezen tijdens of na afloop van een pastoraal gesprek. De witte heeft alleen nog maar op het bureau van mijn studeerkamer gelegen. Hij is nog niet buiten geweest.

Lees verder Maand van de Bijbel 2022

Jezus komt buurten

Zuiver op de graat?

We maken een coming-out én een coming-in mee als je het bijzondere verhaal over Zacheüs en Jezus Christus leest in Lucas 19, vers 1 t/m 10. Zacheüs had een beroerde reputatie in de stad Jericho. Hij werkt voor de Romeinen als oppertollenaar en hoofd van een corrupt systeem: tol heffen en vooral afromen. Van dat gestolen goed verrijkte hij zichzelf ten koste van de toch al dunne beurzen van de gemiddelde Israëliet. Zacheüs werd met de rug aangekeken. Zijn joodse naam zakkai (in het Grieks Zacheüs) betekent “zuiver op de graat, reine, schone” – tsja, what’s in a name… Een naam zegt maar weinig over iemands ziel, biografie en persoonlijkheid.

Zacheüs is in de kast van de (voor)oordelen van de massa gestopt. Zou ik hetzelfde doen vanuit dat bepaalde onderbuikgevoel? Als ik bijvoorbeeld de verhalen lees in de krant over bankiers die grote bijdragen blijven ontvangen, terwijl ze foute beslissingen hebben genomen, ten koste van vertrouwen van andere mensen.

Hoe reageer je daarop als christen? Lees verder Jezus komt buurten

De pakketbezorger brengt een stukkie schepping

“Het is echt gekkenhuis, meneer”, zo zei de pakketbezorger met vriendelijke haast in de ogen en de schouders reeds gericht op het volgende huisadres, “er komt geen eind aan de stapels dozen en pakketten. Superdruk!” Voor de zoveelste keer tijdens de feestmaand december gaat bij mij de deurbel: bezorgers van Picnic, PostNL, DHL, UPS die vanwege de lockdown boodschappen en bestellingen thuis brengen of omdat de buren niet thuis zijn.

In het achtuurjournaal zie ik de stomende postsorteerlijnen, de mierenhoop aan medewerkers om alles in goede banen te leiden en de propvolle bestelbusjes. Massaal werd en wordt er ingekocht en online besteld door de Nederlanders. Ik doe mee met dat consumeren. Het is gewoon geworden. Wat (of wie) zouden we zijn zonder pakketbezorgers?

Raul Balai – ‘I should love you more than pizza’, foto: Lotte van Uittert/Nest

Sokkel

Ziet u de pakketbezorger al staan op Lees verder De pakketbezorger brengt een stukkie schepping

De mystieke Kuyper

“Onder, dieper nog dan uw hart leeft uw ziel”, zo begint dr Abraham Kuyper (1837-1920) zijn meditatie over Psalm 73,vers 28 (Nabij God te zijn, boek I, 1908, p.1). Dit prikkelt mijn visuele voorstellingsvermogen. Of wat te denken van  deze verrukkelijke zinnen in een andere meditatie over het grote gebod en dan met name over God liefhebben met geheel uw ziel (Matteüs 22, vers 37) in het Nederlands van begin 20e eeuw:

“Eerst als het wordt een God liefhebben ook met geheel uw hart, begint die liefde in echt menschelijke gewaarwording u te doortintelen. Die liefde van het hart is onweerstaanbare wederzijdsche aantrekking.
Meer dan eens wordt ze daarom als “een kleven van de ziel aan God” in de Schrift aangeprezen. […] Wat nu in de natuur aantrekkingskracht heet, heeft in het geestelijke liefde. Liefde is niet iets gemaakts, iets bestudeerds, maar een vanzelfsheid.” (p.248)

Smaakmakers

Alleen al die woorden ‘doortintelen’, ‘het kleven van de ziel aan God’ en ‘vanzelfsheid’ zijn smaakmakers in deze zinnen. Moeten ze gelijk begrepen worden? Nee, daarvoor zijn het meditaties. Deze meditatieve teksten zijn vruchten van Kuypers persoonlijke omgang met God. Geen exegetische spitsvondigheden of wat pennenstreekjes die zo weer vergeten zijn. De hooggeleerde is nederig naar God toe. God is groots in hoe Hij de mens aanraakt. Die ontmoeting mondt uit in “volzaligheid” (p.3). De pen van Kuyper schetst die majestueus.

Ik moest even met mijn ogen knipperen, Lees verder De mystieke Kuyper

Een glaasje water

Voor Stichting Grote Witte Tent (GWT) heb ik een vlog gemaakt getiteld “Een glaasje water”; een overweging voor de zondagmorgen.  Normaliter houdt deze stichting goed bezochte kerkdiensten in een grote witte tent in het Luxemburgse Dillingen voor toeristen. Vanwege corona en de maatregelen van de overheid hebben de vrijwilligers vooral online hun geweldige best gedaan om het werk van de tent voor jong en oud door te laten gaan.

Zelf ben ik regelmatig voorganger geweest in de GWT in Dillingen. Heerlijk om er te zijn. De kerk/tentgangers komen uit verschillende kerkgenootschappen, van Gereformeerde Gemeente tot remonstrants. Oecumene in optima forma.

In het filmpje vertel ik over een glas water; in deze periode van bijzondere warm weer extra lekker. Ben is helemaal verrukt van het frisse water. Hij bedankt de beker en dan gebeurt er iets wonderlijks: de beker praat terug en een mooie tocht van dankzegging begint. Als Bijbellezing heb ik Genesis 1, vers 1 t/m 4 als uitgangspunt. Luistermaar 🙂

Robert-Jan van Amstel, 16 augustus 2020

Uitgelichte afbeelding in de header: “Glas Water”, gedeelte van de foto van Manki Kim via Unsplash.

(Corona)Kunst en de Pottenbakker

“Het christelijk geloof vangt in wat de aandacht niet waard gevonden wordt signalen op van een verborgen en ongekende schoonheid, goedheid en waarheid en wendt zich daarnaartoe”,

aldus theoloog en hoogleraar Erik Borgman in zijn kersverse boek Alle dingen nieuw, p.11-12. Er valt genoeg te zeggen en geestelijk te smullen over wat hij beschrijft waar het gaat om het christendom. Zou ik in bovenstaand citaat “christelijk geloof” kunnen vervangen door het woord “kunst”, dan had het voor mij net zo evident geweest: kunst vangt signalen op van schoonheid, goedheid en waarheid die (nog) verborgen en ongekend zijn.

Ongevraagd (I) – Armando

Even verder op in het boek citeert Borgman de in 2018 overleden kunstenaar Armando:

“Kunstenaars brengen producten voort waaraan vooreerst niemand behoefte heeft”

Ofwel: kunst heeft een ongevraagd karakter. Kunst moet in de visie van Armando “even ongenaakbaar zijn als de rest van de werkelijkheid” (p.25)

Van Goghs oor

Spannend om te lezen, daar ik zelf liefhebber ben van kunst, vooral schilderkunst en muziek. Lees verder (Corona)Kunst en de Pottenbakker

Brandende struik – dominees-vlog 2

De 2e domineesvlog met twee predikanten, Bas van Zuijlekom en ik zelf, presenteer ik met veel plezier op mijn blog (deel 1: klik hier). We laten onze gedachten gaan  over een prachtig wandkleed in de kerkzaal van de Alexanderkerk. Daarop zien we de brandende braamstruik; in de Bijbe te vinden in Exodus 3.
Een bijzonder verhaal waar Mozes wordt geroepen door God in een struik die in lichterlaaie staat zonder verbranding of aantasting van de plant zelf.  Bijzonder fenomeen, een wonder.

Bas en ik gaan hierover in gesprek in deze vlog.

Ook bidden we samen voor onze kerken, voor de wijk Alexanderpolder, voor onze stad Rotterdam.  We vinden het belangrijk dat we door en met de zegen van God als kerkelijke gemeenschappen Jezus Christus kunnen dienen in dit stuk van Nederland.

We hopen van harte dat onze vlog jou mag helpen bij je eigen zingeving, je geloof en de weg die je gaat in je leven.

Robert-Jan van Amstel, 10 juli 2020

De video is gemaakt door Sander Nieuwenhuijse.

De zin van het leven

Loesje-poster

De rij jaaroverzichten lijkt weer langer dan vorig jaar. Er valt mij wel iets op bij alle jaaroverzichten die ik gezien, gelezen en geconsumeerd heb. De vraag naar de zin van dit alles, de zin van het leven wordt in het geheel niet gesteld. Het waarom en waartoe van wat er in de wereld gebeurt, dat heb ik zelf te verzinnen. Wie zei dat ook weer: elk feit is neutraal tot iemand er zelf betekenis aan geeft? Levensbeschouwelijk duiding van jaaroverzichten gebeurt dus nauwelijks. Moet je daarvoor in de kerk zijn dan? Zeker, daarbuiten kan ook trouwens.

Waarom ben je hier?

Deze laatste dagen van 2019 brengen mij in een mijmerende modus. Voor de gein typte ik vanmiddag de woorden “zin van het leven” in op het immer gretige zoekbalkje van Google. Resultaat: Lees verder De zin van het leven

Boek-op-Benen (BoB)

Mensen kijken (foto: bewaakof – Unsplash.com)

Eén van de leuke dingen van zitten in een café of op een terrasje is, naast een lekker drankje, een knabbel en babbel, het kijken. Tuurlijk, je kunt je oog richten op gebouwen, bomen, het parkje met schommelende mensen of de fietsenstalling en het verkeer. Echt leuk is kijken naar mensen. Je ziet dus echt van alles. Je kunt er zelf ook wel een voorstelling van maken wat op de catwalk van het leven voorbijkomt. Mannen in pakken of in een gemakkelijke trui. Die ene dame met keurig gecoiffeerd haar in een perfect zittend mantelpakje. Jongeren die allemaal hetzelfde eruit zien: gaten in spijkerbroeken, rafels onderaan de broekspijp, witte Adidassen. Joelende kinderen. Hele stille oude mensen die elkaar niet zoveel meer zeggen en alles van elkaar begrijpen. De ober die op het terras hengelt mensen naar binnen.

Levensboek

Opeens bedacht ik me: al die mensen zijn een keer geboren. Ja logisch, alleen: hoe vaak besef je dat je ooit een begonnen bent als baby’tje? Met het moment van geboorte begint een verhaal, een levensverhaal. Je kent misschien wel de uitdrukking “het staat in de sterren geschreven” en lijkt het leven misschien al voorgeschreven. Toch begint ieder mens met een leeg dagboek. Een levensboek met van die Lees verder Boek-op-Benen (BoB)

Dodenherdenking 4 Mei en de Krokus

Ieder jaar komt de discussie weleens voorbij: wie herdenken we nou tijdens dodenherdenking op 4 mei? Zijn het de doden die door het nazistische geweld in de Tweede Wereldoorlog zijn omgekomen, zoals de zes miljoen joden en daarbij talloze zigeuners, homoseksuelen en gehandicapten? Of zijn het alle “slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog en oorlogssituaties en vredesmissies nadien” zoals ik kan lezen op de website van Nationaal Comité 4 en 5 mei?

Ingekleurde filmpjes

Discussie of niet, als Dodenherdenking dichterbij komt en de reclamespotjes op Tv en radio spreken over het herdenken en onze vrijheid, dan ben ik er meer mee bezig. Ik lees er wat over. Onlangs heb ik het boek “De tatoeëerder van Auschwitz” (Heather Morris) gelezen. Een bijzonder heftig relaas van iemand die in Auschwitz de taak had om de nummers op de armen van de gevangenen te tatoeëren. Ik kijk op YouTube en Netflix documentaires over de oorlogstijd. Steeds meer filmpjes worden ingekleurd zodat het effect van kijken nog sterker wordt. Onder andere heb ik een ingekleurd en op high definition niveau gebracht filmpje gezien dat daags na de bevrijding van concentratiekamp Dachau is gemaakt door de Amerikaanse bevrijders.
Waarschuwing: als je kijkt, Lees verder Dodenherdenking 4 Mei en de Krokus

Uitzicht

Het uitzicht is sinds de decembermaand van vorig jaar wordt bij de kerk in ons dorp Zunderdorp flink veranderd. De muur van de begraafplaats wordt verstevigd. Parkeerplaatsen aangelegd. Het vermolmde zithoekje bij de consistorie van de kerk en de oude struiken zijn verwijderd. De grond is opgehoogd, klaar voor een grasveld. Een stevige betonkleurige stenen rand eromheen.

Gedicht van Jaap Zijlstra

De dorpsraad heeft op voorspraak van dorpsgenoot Floor van Dusseldorp een tekst op die rand laten zetten van dominee-dichter Jaap Zijlstra (1933-2015). Jarenlang heeft ds. Zijlstra erediensten geleid in de kerk van Zunderdorp. Na zijn overlijden is hij begraven in een domineesgraf in de graftuin achter de kerk.

Uitzicht
De wolken varen boven,
de schepen beneden mij.
Ik sta en zij bewegen –
zij blijven en ik ga voorbij.

Een prachtige en verstilde tekst geschreven Lees verder Uitzicht

Alles in bruikleen – Dankdag 2017

Het boek is al bijna 12 jaar oud en tóch actueel ook op Dankdag: “Hungry Planet: What the World eats” (Hongerige Planeet: Wat de wereld eet). Fotograaf en auteur Peter Menzel heeft overal in de wereld eetgewoontes vastgelegd met de camera. Zijn fascinatie voor wat er op eettafel staat heeft prachtige inkijkjes en een dito boek opgeleverd. De foto’s laten 30 gezinnen of families zien uit 24 landen met voor hen uitgestald wat zij gemiddeld per week consumeren aan eten en drinken.

Kijk eens naar de weekconsumptie van dit gezin in Duitsland:

Gezin in Duitsland (foto (c) Peter Menzel Hungry Planet)

Bij elkaar hebben deze boodschappen Lees verder Alles in bruikleen – Dankdag 2017

Is geloven lui en laf?

“Geloven is lui en laf”. Woorden van Richard Dawkins. Misschien heb je weleens van hem gehoord. Afgelopen zaterdag was in de Sir Edmund-bijlage van De Volkskrant een interview met hem opgenomen. Dawkins is de inmiddels 76-jarige evolutie-bioloog, schrijver, denker en godsdienstdienst-basher – zo schetst interviewer Martijn van Calmthout zijn gesprekspartner. Klik hier naar Topics.nl voor het bewuste artikel.

Religie is dom

Richard Dawkins

Inderdaad, godsdienst-basher pur sang. Religie, godsdiensten, geloof, goden – dat alles dient zo snel mogelijk van de aardbodem te verdwijnen. Het zou een hoop schelen aan geweld, aan onderdrukking, aan discussies en debatten, zo is de redenering van Dawkins. Diverse boeken heb ik van hem gelezen, waaronder zijn wereldwijde megabestseller “The God Delusion” (Nederlandse vertaling: God als misvatting, 2006) Met de tong tussen de lippen, zo stel ik me voor, schrijft hij genoegzaam op hoe achterlijk en stom hij religie vindt.

Natuurlijk verwijst hij naar de gruwelverhalen in het Oude Testament. Hij schildert God af als Lees verder Is geloven lui en laf?

Waarom ga ik naar de kerk? #kerkproeverij

Stel, ik was geen dominee geworden. Ik had werk gehad buiten de kerk, als IT’er of als psychiater of leraar Duits. Had ik dan lid geweest van de PKN? Was ik dan actief betrokken bij de mensengemeenschap rondom Jezus Christus? Of: was ik randkerkelijk geworden? Had ik me uitgeschreven en mij ergens anders aangesloten, zoals bij een mega-hippe happy-clappy Hillsong-kerk? Of zou ik het atheïsme of andere godloochening hebben omarmd? Want er zijn redenen genoeg om niet te geloven. En toch ben ik graag bij de Kerk betrokken.
Waarom eigenlijk?

Redenen waarom ik naar de kerk ga

Feest in de kerk (foto: Erik Hijweege)

Omdat de #kerkproeverij overal in ons land ingang vindt, wil ik delen waarom ik naar de kerk ga. Redenen genoeg, als ik mijn gedachten laat gaan. Eerst maar een voorbeeldje: Lees verder Waarom ga ik naar de kerk? #kerkproeverij