Categoriearchief: Humor

Een 90jarige danst als 20er – masterclass concertgebouworkest

Ooit eens een topdirigent zien dansen als een 90jarige vrouw die opeens denkt aan haar twintiger jaren? Dit fascinerende beeld kwam langs op YouTube met de Masterclass-sessies met het Amsterdamse Concertgebouworkest vorige week.

Deze Masterclass is voor jonge dirigenten die het vak verder ontdekken te samen met een door de wol geverfde collega. Zoals ik doe met jonge beginnende predikanten voor wie ik mentor mag zijn. Heel verrijkend om te doen en voor beide ‘partijen’ leerzaam.

Hieronder vind je een YouTube-video met in de blauwe polo senior-dirigent Iván Fischer die Katharina Wincor bijstaat. Op de bok ligt de partituur van de Symfonie Nr.4, gecomponeerd door Gustav Mahler.

Katharina Wincor krijgt les van Ivan Fischer tijdens de 4e Symfonie van Mahler

Als je het fragment start, dan hoor je muziek uit het 3e, langzame deel van de symfonie. De slome dansmuziek wordt gevolgd door wat snellere. En die weer door een nóg snellere.
Voor mij was deze muziek uit de 4e tot het moment dat ik deze masterclass zag, niet heel bekend en ook wat saai. Mijn hart wordt vooral geraakt door zijn 2e, 5e, 6e en 7e symfonie. De 4e dus het minst.

Okay, even naar het fragment: start de video boven in het venster. Wat gebeurt er? De jonge dirigent dirigeert de muziek. Klinkt goed! Dan onderbreekt Fischer de sessie als de hoorns de hoge noot spelen. Hij probeert de muziek visueler te maken en daarmee nóg boeiender. Want, inderdaad, de muziek van Mahler is rijk, beeldend, diep reiken, hoog tastend. Fischer helpt de dirigent, helpt mij als luisteraar om te zien. Wat voor karakter heeft deze muziek? Wat hoor je dan?

Fischer kruipt in de huid van een 90jarige. De muziek laat een langzame dans horen met de korte nootjes in de contrabassen. Dan denkt de oude vrouw aan haar tijd als 20jarige, zoals Fischer vertelt. De muziek gaat sneller en meer open. Je hoort het orkest duidelijker en enthousiaster spelen.

Het gaat nog sneller. Er komt energie vrij. Ik zie de dirigent helemaal opgaan in de klanken. Hij geeft letterlijk de muziek vleugels. Wauw. De muziek gaat ook bij mij leven. Dan komt de stevige tonenreeks van de hoorns (motief uit Die Meistersinger van Nürnberg van Richard Wagner, voor de fijnproever).

Ik heb gefascineerd verder gekeken en met grote aandacht geluisterd. Ineens ging de muziek in mij leven. Sindsdien heb ik de 4e symfonie diverse keren beluisterd. Met als favoriet het derde deel, met daarin de 90jarige vrouw die gaat dansen als een 20jarige.

Zo kan klassieke muziek ineens veelzeggend worden. Daar hoef je geen 90jarige voor te zijn.

Robert-Jan van Amstel, 30 juni 2020

LUISTERTIP: op Spotify en andere streamingdiensten zijn ongelooflijk veel CD-opnames te vinden van de 4e symfonie. Waar ik zelf erg van geniet is de uitvoering door Vladimir Jurowski:

Hieronder Iván Fischer die iets vertelt over de 4e symfonie van Mahler:

Op YouTube zijn vele uitvoeringen van de Vierte Symphonie in G-Dur van Mahler te vinden, waaronder een veelzeggende gedirigeerd door Valery Gergiev:

Botoxchristen

Rapmuziek heeft voor mij de bijsmaak van vrouwonvriendelijkheid, verheerlijking van geweld en bevordering van verdovende middelen. Is het niet via de teksten te horen, dan kunnen de videoclips die dergelijke rapnummers vergezellen, vol zitten met visueel geweld. Mens- en wereldvisie doen nihilistisch aan en het narcistische zelfbeeld van de rapper is ruim gevuld. Over smaak valt niet te twisten, ik weet het. Alles over één kam scheren zou dit genre te kort doen. Want in de rapscene zijn echt wel wat pareltjes te vinden.

Vrolijke christenen

Het rapduo De Rechtstaat (persfoto via hun website)

Graag introduceer ik een christelijk duo van rappers: De Rechtstaat. Deze vrolijke jongens, Michaël Gabriël (27) en Chesron Sminia (22), hebben een gevleugeld geloof en staan met beide benen op de grond. Ze hebben in 2016 hun debuutalbum “Zorg dat je rechtstaat” uitgebracht.

Met gevatte humor, culturele bagage, grondige Bijbelkennis en aanstekelijke overtuiging brengen zij hun eerbetoon aan God en Jezus Christus. Zij willen graag christenen, of ze jong of oud zijn, aan het denken zetten over het christelijk geloof.

De rijkdom van Gods liefde Lees verder Botoxchristen

Cadillac, een autoliefde (deel 2)

Piet van Meerveld (2013) Foto: Erik Hijweege

Mijn liefde voor het automerk Cadillac (klik hier voor deel 1) is niet onopgemerkt gebleven. Want, wat schetst mijn verbazing en roept tevens mijn lachspier wakker: in de nieuwe uitgave van het blad Monitor, uitgegeven door Stichting Diensten met Belangstellende (DmB) kom ik een alleraardigste tekst tegen van de oud-voorzitter van DmB, Piet van Meerveld.

Afscheid van DmB

In april van dit jaar heb ik als dominee afscheid genomen van een bijzondere groep mensen die verbonden is aan  DmB. Naast de toespraken van tijdens de afscheidsdienst zelf, laat Piet zich op een andere manier horen. Hij heeft een kleine kroniek geschreven:   Lees verder Cadillac, een autoliefde (deel 2)

Paaslach – de duif en 1 Aprilgrap

“Buddy Christ” uit de film Dogma.

Vandaag Eerste Paasdag – het heerlijke feest waar christenen herdenken en vieren dat Jezus Christus is opgestaan. Een van de heel oude tradities in de kerk de risus paschalis, de Paaslach. Het was in de Middeleeuwen een goed gebruik de lach in de kerk op te wekken. De bevrijdende lach om de duivel uit te lachen. Want Jezus is opgestaan. De duivel is verslagen. De dood ook.
Na een periode van 40 dagen vasten en voorbereiding is de grap een sterk ventiel om de spanning af te bouwen, om ontspannen Pasen te vieren.
De priester ging te midden van het kerkvolk staan en vertelde een komisch verhaal of een goede (kerk)mop.

De onderstaande mop heb ik verteld vanmorgen in de dorpskerk van Zunderdorp waar ik predikant ben; de bron van de mop weet ik niet meer:

Duif in de kerk

Als de dominee de kerk binnenloopt, ziet hij dat de koster met allemaal netten in de weer is. Lees verder Paaslach – de duif en 1 Aprilgrap

Hipsterkerststal

“Deze al gezien?”, zo kreeg ik via WhatsApp onderstaande foto te zien:

Hipsterkerststal (www.modernnativity.com)
Hipsterkerststal (www.modernnativity.com)

Een Amerikaans bedrijf, dat via www.modernnativity.com is te vinden, wilde het imago van de traditionele kerststal flink onder handen nemen. Een totaalvertaling naar 2016 dus. Niet langer de scenerie die je van oma kent. Nee, echt fris. Dus we zien Jozef in spijkerhemd en Maria in zwarte leren broek bij de kribbe een selfie nemen. De drie hip geklede wijzen uit het oosten staan Lees verder Hipsterkerststal

Mr Bean en kerstmuziek

Al is het vandaag Sinterklaas,
ik bevind mij in allerlei kerstgeraas.
Ik houd me bezig met diverse kerstpreken.
Om mijzelf te inspireren heb ik om het YouTube-hoekje gekeken.
Ik luister naar diverse kerstmuziek.
En ik zag dit geweldige fragment uit een grote clipjeskliek.

Op een typisch Engelse kerstmarkt loopt Mr. Bean rond.
Er speelt een combo van blazers – de dirigent is een bofkont.
Mr. Bean brengt een berg uit het publiek vergaard geld.
Je raadt het al, van het een komt het ander, hoe tegenovergesteld.

Het blazerscombo reageert acuut en kloek, Lees verder Mr Bean en kerstmuziek

Koekiemonster

Die keren dat ik de wasmand in onze badkamer echt leeg zie, zijn op één hand te tellen. Altijd zitten er wel handdoeken, washandjes, een spijkerbroek en een paar sokken met diverse kleurendessins in. De wasmand als een tussenstation voordat alles in de wasmachine gaat. Hoe het ook zij, het washok is nooit leeg, althans niet in ons gezin met een tweeling in de leeftijd van 3½ jaar.
Laatst was de wasmand echt een keer leeg. Dat was voor mijn zoon Sim dé kans om er een keer in te klimmen. Ik zette het rieten deksel van de mand op zijn hoofd. Gelijk riep hij:  Lees verder Koekiemonster

Paaslach – de paus en de rabbi

Net als vorig jaar, heb ik vanmorgen tijdens het Paasontbijt in het Jeugdgebouw in Zunderdorp, een Paasmop verteld. Dit in het kader van de risus paschalis, de Paaslach. Een traditie die voortkomt uit de kerk van de Middeleeuwen als een tegenhanger voor alle somberheid en ingetogenheid die de Stille (of: Goede) Week kenmerkte. Na het lijdensverhaal van Jezus, werd op Paasmorgen als de Kerk de Opgestane Christus viert de dag ingeluid met een mop of een grap. Want ook met humor kun je licht brengen in alle donkerte.

Vanmorgen heb ik een mop verteld over een gesprek zonder woorden tussen de paus en een rabbi. Over communicatie gesproken…

Goede Paasdagen met een Glimlach van Boven,
ds Robert-Jan van Amstel, Eerste Paasdag 2015

De paus en de rabbi
In de Middeleeuwen Lees verder Paaslach – de paus en de rabbi

Onsterfelijke boodschap

Gisteravond was ik voorganger tijdens een jeugddienst in de Triomfatorkerk (Barendrecht; daar ben ik van 2008 tot 2012 predikant geweest). De dienst stond in het teken van de vraag hoe je de jongere (en eigenlijk iedere meer of minder kerkbezoeker) kan helpen in beeldvorming en vooral in beleving van een viering/kerkdienst in een kerkgebouw. Ik besef me dat dat geen gemakkelijke vraag en opdracht is. Want de beeldvorming in onze samenleving rond kerk en kerkdiensten is, op zijn zachtst gezegd, niet eenduidig. Vaker hoor ik de woorden ‘saai’, ‘niet relevant’, ‘geen aansluiting op het dagelijks leven’, ‘leuk voor opa’. Veel minder hoor ik: ‘Ik kom graag in de kerk’ of ‘Geen kerkdienst, geen zondag voor mij’ of ‘Opademen na een gevoel van leeglopen door de stress van de week’.

Als dominee had ik, ook voor mezelf, twee gedachten die tijdens de dienst in een nieuw licht kwamen te staan:

1. Ingewikkeld-wijs spreken of allerlei zaken zo genuanceerd en verantwoord mogelijk uit te leggen kunnen sneller dan ik denk het zicht belemmeren op waar het echt om gaat.
Een voorbeeld dat ik gisteren gaf tijdens de dienst kan dit toelichten: Lees verder Onsterfelijke boodschap

Paaslach

Vanmorgen bij het Paasontbijt dat de diaconie van de Protestantse Gemeente Zunderdorp had georganiseerd, heb ik de Paaslach, de risus paschalis, willen oproepen met een grap. De oorsprong van de Paaslach ligt, kort gezegd, in de Middeleeuwen. Monniken zochten een manier om ‘bevrijd’ te worden van de intensieve vastenperiode en voorbereidingen op het Paasfeest. Als ventielfunctie en om de sfeer in de kerk letterlijk te verlichten, vertelden de monniken tijdens de kerkdienst een goede mop die past bij Pasen. De traditie van de Paaslach nam een grote vlucht tot echter de kerkleiding ervoor koos om de Paaslach ‘af te schaffen’, want de kwaliteit van de moppen ging hard achteruit.

Omdat we in Zunderdorp een ingetogen en stemmige Stille Week achter de rug hebben met vieringen op Witte Donderdag, Goede Vrijdag en Stille Zaterdag, wilde ik zoeken naar een bevrijdende lach. Voordat het Paasontbijt werd genoten heb ik onderstaande mop verteld: Lees verder Paaslach

Afscheid van Barendrecht (3) – Cadillac (1957)

Voorafgaand aan de afscheidsreceptie werden Mariëtte en ik zeer aangenaam verrast door een aantal leden van de eigen wijkkerkenraad Zuid-West: we mochten meerijden in een echte Cadillac uit 1957:

Cadillac uit 1957. Eigenaar: Ries Kalisvaart (foto: Leo van Wijk)

De kerkenraad weet van mijn belangstelling voor het automerk Cadillac. Lees verder Afscheid van Barendrecht (3) – Cadillac (1957)

Humor van de bijbel

Vanmorgen in de kerkdienst in de Bethelkerk heb ik een preek gehouden over humor in de bijbel.
De inleiding was onderstaande grap, een iets door mij bewerkte Joodse witz waarvan er velen zijn te vinden op het internet.

God heeft een paar geboden op stenen platen geschreven en Hij gaat ermee op pad.
Eerst komt Hij bij de Fransen en zegt: “Ik heb een mooi gebod voor jullie.”
“Wat is het voor een gebod?” vragen de Fransen.
God zegt: “Jullie mogen niet vreemdgaan, niet echtbreken.” Lees verder Humor van de bijbel