1 April: belastingaangifte, Pasen en een gevoelig hart

In februari ontving ik een bericht van de Belastingdienst en waarschijnlijk u en jij ook. Vanaf 1 maart krijg ik de gelegenheid mijn belastingaangifte over 2017 in te vullen. Dat kan dan tot 1 april. Frappant eigenlijk dat het doen van de belastingaangifte en de periode naar Pasen vaak samen vallen. Dit jaar valt Pasen op dezelfde dag, 1 april, waarop je uiterlijk je aangifte hebt in te leveren. Bij mij komt het vaak aan op de laatste dag om de aangifte digitaal te verzorgen. Een jaaroverzicht produceren in Excel, bonnetjes verzamelen, balans opmaken van inkomsten en uitgaven en dat alles tegelijk met het lijdensverhaal van Jezus Christus, zijn sterven aan het kruis op Golgotha, zijn begrafenis en zijn overwinning op de dood.

Postbode leest alle post

Terwijl ik het aardse en het hemelse heb af te wisselen waar het gaat om belastingaangifte en Pasen, moet ik denken aan een verhaal opgetekend door Max Lucado in één van zijn boeken. Het gaat over een postbode die was opgepakt. De reden van zijn arrestatie was, dat hij een gevoelig hart had. Misschien vraag je je af: is een gevoelig hart grond om iemand op te pakken?
Deze arme postbode kon namelijk nooit over z’n hart verkrijgen om brieven te bezorgen die verdriet in huizen zouden brengen. Lange tijd had hij tijdens zijn carrière als postbezorger alle brieven eerst in het geheim gelezen. Zodra hij merkte dat er een onaangename boodschap in de brief stond, dan verstopte hij deze op zolder. Zo had hij inmiddels zo’n 500 belastingaanslagen achtergehouden. Tel daarbij op de brieven met scheidingspapieren en talloze rouwkaarten.
De postbode dacht op deze manier zijn medemens een dienst te kunnen bewijzen. Maar u begrijpt: de gevolgen waren nog onaangenamer dan de inhoud van de brieven. Hoe goed ook bedoeld, op deze manier kun je narigheid niet weghouden. Was het maar waar dat je dat zo gemakkelijk kon doen.

Pasen: “Jezus is hier niet”

Crucifix in de Andrä-Kirche, Salzburg, Oostenrijk (foto: R.J. van Amstel)

Al worden alle belastingaanslagen verscheurd, de belastingplicht blijft. Al zouden we alle rouwkaarten versnipperen, de dood blijft. Alle post met hulpvragen is te verdonkeremanen, maar de hulp blijft. Al worden alle afscheidsbrieven verwerkt tot pulp, het afscheid blijft. We kunnen het verdriet niet wegpoetsen. We kunnen niet door zo’n postbode met een gevoelig hart uit de ellende verlost worden.

Wat is nu Pasen? In de Bijbel lees ik deze woorden:

“Jullie hoeven niet bang te zijn. Ik weet dat jullie op zoek zijn naar Jezus van Nazareth. Hij is gestorven aan het kruis. Maar Hij is opgestaan uit de dood. Hij is niet hier.”

Woorden uit Marcus 16, vers 6 (Bijbel in Gewone Taal, p.1612, klik hier) Drie vrouwen die met groot verdriet het graf van Jezus bezoeken. Tot hun grote schrik treffen ze Hem daar niet aan. Wel een engel die hen het sprakeloze nieuws brengt:

“Jezus is niet hier.”

Ja, want God is langs geweest. Waar het voor de mens lijkt op te houden, waar grenzen worden bereikt, daar gaat God verder. Dat is Pasen, onder andere.

Aards en hemels – Gods gevoelige Hart

Met het invullen van de belastingaangifte ben ik mij bewust dat ik heb te betalen samen met alle andere belastingplichtigen om de overheid en de samenleving draaiende te houden. Pasen herinnert mij er steeds aan dat er voor mij betaald is door God. De verlossing is bij Jezus Christus te vinden. Deze Zoon van God met een groots en gevoelig hart voor mensen, heeft alle ongeluksbrieven, alle brieven met schuld en zonde in zijn handen genomen. De adressering heeft Hij doorgestreept en daarvoor in de plaats zijn eigen adres ingevuld. Alle post heeft Hij gesorteerd. De brieven van de vloek heeft Hij zelf beantwoord. De brieven van de zegen heeft Hij naar ons doorgestuurd. Deze zegenbrieven zijn later in een verzameld werk opnieuw uitgegeven onder de titel “Bijbel”.

Ieder jaar zal de belastingaangifte gedaan moeten worden, heel aards. Tegelijk klinkt het Paasverhaal, heel hemels. Gods gevoelige hart voor de mens brengt leven tot voorbij alle dood.

ds Robert-Jan van Amstel, 28 februari 2018
deze meditatie is opgenomen in het blad Kerkklanken, uitgave 2018 nr. 2, van de Protestantse Gemeente Zunderdorp.