Er even tussenuit bij de Sagrada Familia

“Is die kerk nou nog niet klaar?”, zo klonk het bijna als een verzuchting. Ik had verteld van mijn vakantieplannen om onder andere de Sagrada Familia in het Spaanse Barcelona te bezoeken. Deze kerk is een bouwproject, eerder een schepping van bovenmenselijk formaat, zo’n 135 jaar geleden begonnen door de geniale architect en kunstenaar Emanuel Gaudí. Inderdaad is het gebouw niet gereed. Data van wanneer de kathedraal echt klaar zou kunnen zijn variëren van 2026 tot 2032.

Sagrada Familia – Wat woont God mooi

Binnen in de Sagrada Familia doet de symmetrische schoonheid van de kerk pijn aan de ogen (foto: R.J. van Amstel)

Over de Sagrada Familia is veel te vertellen. Elk stukje steen straalt symboliek. De kerk ademt van binnen absolute schoonheid uit. De symmetrie en de indeling van de ruimte zijn strak gedaan en vol van rust en ontspanning. Mijn ziel vol dagelijkse onrust heeft balans te zoeken. “Wat woont God mooi”, zo was mijn eerste ervaring toen ik de kerk binnenging. Wiskundig is de kathedraal een plaatje. Decoratief een feest voor het oog. Genadig richting het hart. Verrukkelijk voor de ziel, want God voelt echt nabij.

Het contrast tussen binnen- en buitenkant van de kerk lijkt nogal schril. Terwijl binnen een feest het daglicht wordt opgevangen en gedeeld door glas-in-lood, versieringen en kunstwerken, is de kerk van buiten vooral eentonig van kleur. De oudste gedeelten zijn inmiddels aan renovatie toe. Het nieuwe grijze beton boven de hoofdingang van de kerk lijkt zich niet te willen vermengen met de oudere steenkleur.

Jezus tussen twee torens

Jezus zweeft tussen hemel en aarde bij de Sagrada Familia (foto: R.J. van Amstel)

Natuurlijk is er genoeg te zien en te ervaren aan de buitenzijde. Mijn aandacht wordt direct getrokken naar wat ik zie tussen de vier grote torens aan de voorzijde van de Sagrada. Een brug verbindt de twee torens. Daaraan bevestigt is de goudkleurige figuur van Jezus Christus die naar de hemel gaat. Zijn handen staan open. Zijn ogen kijken naar beneden. Ik denk aan de laatste verzen van het Lucas-evangelie, als Jezus zijn leerlingen zegent voor Hij terug gaat naar God zijn Vader:

“Terwijl hij hen zegende, ging hij van hen heen en werd opgenomen in de hemel.” (Lucas 24, vers 51 NBV2004).

Jezus spreekt een goed woord voor hen, zo is het woord zegenen te vertalen. Het Hebreeuwse equivalent heeft daarbij een verbinding met het werkwoord ‘scheppen’.

Als Jezus Christus zegent, dan klinkt daarin de kracht van leven door. Zegenen is scheppen. We krijgen van God de zegen mee na de kerkdienst. We kunnen elkaar zegenen met een groet. Of een handdruk geven vergezeld van de woorden “Gods zegen voor jou.” We dopen kinderen met de zegen van God. Jezus zegent de beker van de dankzegging tijdens het laatste avondmaal met zijn leerlingen voor Hij naar Golgotha gaat.
Zegenen is leven schenken, een goed woord spreken, het goede leven gunnen, van God uit, naar elkaar als mensen.

Jezus is er even tussenuit

Daar bij de Sagrada Familia zweeft Jezus tussen hemel en aarde. Zijn handen en ogen staan open. Hij zegent de mensen op aarde, tot aan vandaag. Als ik er zo naar kijk, is Jezus een schakelpunt, een verbinder die hemel en aarde bij elkaar houdt. Met Pasen heeft Hij het goede leven geschonken voor jou en mij. Met Hemelvaart vieren we zijn thuiskomst bij zijn Abba, zijn Vader. Jezus lijkt er even tussenuit te zijn. Ons heeft Hij beloofd spoedig terug te komen. Met Pinksteren waait zijn Geest de hele wereld door, de Trooster, de Inspirator, de Adem van alle mensen. Is de Geest ook te zien als de ogen van God? Ik lees in 2 Kronieken 16, vers 9a:

“De Heer laat immers voortdurend zijn ogen over de aarde gaan en biedt iedereen hulp die hem met heel zijn hart is toegedaan.”

Kerken worden afgebroken, kerken worden gebouwd. Het geloof kan je ontglippen, het geloof kan jou omvatten. Het evangelie kan soms ver van je afstaan, het evangelie kan jouw ziel heel intens raken. Da’s bij mij niet anders. Ik denk dan aan Jezus zoals daar bij de Sagrada Familia: hoe onze weg ook is, zijn zegen draagt ons leven en schept een toekomst, iedere dag opnieuw, want Hij is met ons tot aan de voleinding van de wereld.

Robert-Jan van Amstel, 29 juni 2017
(bovenstaande tekst is opgenomen in ‘Monitor’, blad van Stichting Diensten met Belangstellenden Amsterdam, jrg.52 nr.2 juni 2017)

REISTIP: Als je in de buurt bent van Barcelona op vakantie of doorreis, sla deze kerk niet over. Dit godshuis heeft mijn geloof in God met verwondering verdiept. Koop je entreebewijzen via internet, dan weet je zeker dat je kerk binnen kunt komen. Want regelmatig zijn de kaarten aan de kassa uitverkocht.

Hieronder nog wat kiekjes die ik gemaakt heb tijdens mijn bezoek aan de Sagrada Familia in 2011 en in 2017: